Hoi!*

De trouw was een succes! Met onze Sari zagen we er op en top Indisch uit, alleen een bruiner kleurtje ontbrak nog. Op weg naar de zaal waar het trouwfeest zou plaatsvinden, stuitten we op een hele menigte die de straat blokkeert. Er staat een grote koets met bijhorende paarden en er wordt vuurwerk afgestoken. De man van het toekomstige echtpaar betreedt de koets en wordt met veel praal en pracht naar de zaal gevoerd, waar zijn verloofde op hem wacht. In de Indische cultuur (vooral bij de Hindoes) is het de familie van de vrouw die instaat voor het financieren van het hele huwelijk.

Er was een enorme tent opgezet, die vol stond met eetkraampjes! Iedereen kreeg een bamboebord en kon zichzelf naar hartelust gaan bedienen. Een life-band zorgde voor sfeer! Het aanstaande koppel kon er evenwel niet van meegenieten! Zij bevonden zich tezelfdertijd in een andere zaal om foto's te laten nemen met alle genodigden en hebben dus niet mee genoten van de gezelligheid in de tent. De meerderheid blijft slechts één à twee uur; men eet, trekt een foto en is weer naar huis. Van een feestje bouwen is er dus geen sprake. Ook wij keerden na een drie uurtjes richting hotelkamer. Eenmaal gearriveerd op ons kamer een klein vreugde sprongetje, want de sari mag uit! De volgende ochtend vroeg uit de veren, want het was pas dan dat ze echt trouwden. Verschillende rituelen werden volbracht om hen te verbinden. We zagen er niet veel van aangezien er een massa volk was. Gelukkig konden we toch een beetje mee volgen op de schermen langs de zijkant! Inderdaad, schermen! Zotjes! Het was alvast een leuke ervaring!

Dit weekend zijn we opstap geweest naar Ooty, een bergdorpje. Om 7 uur in de ochtend verlieten we Coimbatore om vier uur later aan te komen in Ooty. Tijdens een ochtend wandeling langs het meer, ontmoetten we 2 meisjes, Andrea van Spanje en Suzanna van Argentinië. Door hen vonden we een stekje om te slapen voor slechts 12 euro per nacht voor 3 personen! Mooie kamer en lieve uitbaters. De bevolking in Ooty lijken erg op personen van Tibet of Nepal , hoogstwaarschijnlijk door hun klederdracht. We bezochten een mooi, maar stinkend meer en eindigden ons ontspannend dagje met een gezellig avondje samen met de dames die we in de ochtend eerder hadden ontmoet. Hun reisverhalen, hun grappig Engels een avondje om niet snel te vergeten.

De volgende ochtend vertrokken we vroeg met een busje die ons de mooiste plaatsjes van OOty toonde. We hadden dit een dag eerder geboekt, samen met een Duitse juffrouw. Dat de Duitse ons niet echt lag, werd meteen duidelijk! Ze was enkel negatief en snauwde de Indiërs af . Ze kwam haar vriend bezoeken, die ze een jaar eerder in India had leren kennen, maar die bleek plots een visum te hebben bemachtigd om te gaan studeren in Budapest en was dus net naar daar vertrokken, waardoor ze elkaar net hadden gemist en ze dus voor niets en tegen haar zin in India was ( Dat was overduidelijk!).

We bezochten het hoogste punt van Zuid-India, een andere en mooiere bergtop, theeplantages en de botanische tuinen. Na een geslaagd weekend keerden we voldaan terug naar het gastgezin. Al verliep de terugweg net iets minder vlot, trafic-jam!

Mijn stageweek werd ingezet met een officiële opening van de Annakatti college ( stageplaats Nathan). Enkele tribals deden hun 'villagedance' en wij deden vrolijk mee. Verder begint mijn eindwerk vorm te krijgen, hoewel er heel wat mails aan te pas komen. Ik ga een snoezelhoek creëren en daarin individuele sessies geven waarbij ik de verschillende zintuigen zal stimuleren ( nog maar 1 maand!). Ook ben ik met de dames naar de zoo geweest! De zoo was niet zo waaaw (amper dieren), maar zij vonden het alvast geweldig!

Volgende week ben ik er weer, met meer (weer) nieuwtjes!

PS: Ik heb jullie wat zonnestralen opgestuurd! Ik hoorde dat jullie ze ontvangen hebben

Toedels Tineke