Hoi iedereen!

Ondertussen al een maand in dit kleurrijke land! Het gaat enorm snel, TE snel! Op mijn stage hadden vorige week reeds alle mannen dezelfde coup gekregen; bros genaamd. Maandagmiddag startte de scheersessie voor de Special Care kinderen. Aangezien er heel wat luizen zich nestelen hun de haren, houden ze het haar van iedereen kort. Ook alle vrouwelijke bewoners hebben kort haar. Vermits het alweer powercut was en we het elektrische scheerapparaat niet konden gebruiken, haalden we de schaar en de onze beste scheertalenten boven. Mijn klantje was een flinke 7jarige meisje (lichaamsbouw van een peuter) die genoot van wat zich allemaal afspeelde op haar kleine hoofdje. Ze is blind en doof en reageert dus enkel op aanrakingen en vibraties van de stem. Na eerst het meeste haar te verwijderen met de schaar, nam ik vol goede moed het scheermesje in de hand. Dat ging al heel wat minder..vele haren bleken in haar hoofdhuid gegroeid te zijn en bovenal leed ze aan een 'besmettelijke ziekte'. Een vreemde soort luis die onderhuids eitjes legt en er daardoor witte puntjes ontstaan op de hoofdhuid. Niet zo prettig om te zien. Gelukkig kan het eenvoudig behandeld worden door een soort zalf erop te schrijven, maar als het niet behandeld wordt, is het erg schadelijk dus iedereen moet aan het scheermesje geloven!Ondertussen al z'n 6 kale kopjes, eigenlijk wel erg om te zien, maar ik begrijp de reden nu wel. Doet me eraan denken dat ik dringend om luizenshampoo moet!

Verder een wandeling met de schoolgaande dames gemaakt op het domein, samen met sociaalwerk studenten. Het werd me duidelijk dat sommigen van de dames echt wel nog slim zijn en vlot Tamil praten. Het was mij nog niet echt opgevallen, vermits ik geen Tamil spreek. Verder heb ik me ook ontpopt als gids van de campus. Plots stonden er 3 Indische 'meisjes' in de special care afdeling. Ze hadden een hele boel koekjes mee om uit te delen aan alle kinderen. Omdat niemand aanstalten maakte ze rond te leiden, deed ik het maar. Ik toonde hen alle verschillende groepen en beide campussen. Ze waren enorm vriendelijk, al verliep de communicatie niet zo vlot.. Het bleken uiteindelijk geen meisjes te zijn, maar vrouwen van 25,27 en 32 jaar. Indiërs zien er over het algemeen enorm jong uit!

8 maart was het Internationale vrouwendag! Hopelijk zijn alle vrouwelijke volgers, goed in de bloemetjes gezet!? Zoals Valentijnsdag, werden ook nu op straat begroet met een 'happy womensday'! Om onszelf in de bloemetjes te zetten, gingen we die dag opzoek naar een Sari ( een traditionele indische jurk/ doek). Aangezien we hem niet konden passen zijn we maar afgegaan op de kleur. Charlotte koos een rode, de mijne werd oranje! De doek gaat samen met een persoonlijk bovenstukje; maten gaan laten opmeten bij de kleermaker en woensdag kunnen we erom. Volgend weekend gaan we naar een echt Indisch trouwfeest, dus de perfecte gelegenheid om deze te dragen. Gouden armbandjes, ringen, een bindi (derde oogje), … all the Indian way! Foto's zullen volgen* Om de vrouwendag goed af te sluiten, gingen we iets eten met de dochter des huizes! Deze week ben ik trouwens ook parels en nagellak gaan kopen, voor een womensday te organiseren op stage. De vrouwen houden van nagelak, hoorde ik. Ik ben benieuwd..!

Af en toe raken we een beetje gefrustreerd, aangezien het niet toegelaten is buiten te gaan wanneer het donker is en zeker al niet wij, de meisjes. We voelen ons soms een beetje opgesloten in het huis, we hebben onze vrijheid nodig! Gelukkig nam Andy ons mee naar een hotel met bar aan, waar we iets konden drinken! Alweer een goede afsluiter van de dag! Morgen gaan we normaal watervallen bezoeken of het waar is, laat ik jullie de volgende keer weten!

ToedelS Tineke

Ps: Ook jongens doen hier een make-up-lijntje onder hun ogen! Lachen!