20-24 februari: 1ste Stageweek

Eerste stageweek zit erop! Mijn stageplaats heet FFC; Families For Children ( website: http://www.familiesforchildren.ca/ ). De eerste dagen heb ik beide campussen bezocht. De ene campus heet Special Care. Special Care omvat 3 gebouwen; een gebouw voor de mannen, gebouw voor de kinderen en vrouwen en een kleine kamer waar de fysiotheurapeut zijn bureau heeft en er ook nog enkele mannen wonen. Zoals je al kon vermoeden wonen hier dus enkel personen met een beperking.

Op de andere campus wonen zowel personen/kinderen met een beperking als weeskinderen. Hier verblijven de Special care baby's ( = jonger dan 7 jaar) en de kritieke kinderen die enorm ondergewicht hebben. Hier is ook de pre-school (kleuterklas) en lageronderwijs voor kinderen met speciale behoeften, de andere kinderen gaan naar een overheidsschool in de buurt. Op deze campus zijn ook enkele projecten aan de gang, zoals een naaiatelier, een wenskaartatlier,.. Hier werken zowel volwassenen die als wees zijn opgegroeid in FFC, als personen met een beperking. Door deze projecten kan de organisatie stand houden, want momenteel is ze onafhankelijk van buitenlandse steun, wat dus super is.

De eerste week was zoeken; hoe benader ik de kinderen , de volwassenen en de staff? Maar eigenlijk ging het allemaal vanzelf. Iedereen was blij me te zien! Dat een lach wonderen kan doen, is hier echt wel toepasselijk!

Momenteel werk ik op de Special care afdeling bij de 'kinderen' (19) en vrouwen (30). In de ochtend helpen we ( Vicas & Ik) de fysiotherapeut, door na zijn behandeling te wandelen met de kinderen. Het zijn slechts zes kinderen vermoed ik die fysio krijgen. We helpen ze te lopen via een looprek en vaak met spalkjes aan hun benen. Vele kinderen worden buiten geplaatst in hun stoeltje zodat ze kunnen genieten van de zon. Een groot deel van de tijd zitten de kinderen gewoon buiten zonder dat er begeleiding bij ze is, zonder speelgoed, doelloos voor zich uit te staren. Donderdag heb ik wat speelgoed bij elkaar gesprokkeld en gespeeld met hen, ze genoten er duidelijk van! Nadien is het tijd om ze weer naar binnen te dragen. Ik stond er van versteld hoeveel deze kinderen wegen! Ook help ik bij het eten geven.

In de namiddag werk ik bij de vrouwen, deze wonen op de bovenste verdieping. Ongeveer 10 vrouwen gaan naar een klasje op het gelijkvloers. De andere vrouwen blijven boven en doen de hele dag NIETS! De vrouwen zijn erg aanhankelijk, velen onder hen kunnen stappen en hangen de hele tijd rond me! Wel niet altijd even prettig, ook al enkele beten gekregen van een dame die vond dat ik haar onvoldoende aandacht gaf.. maar daar kan ik wel mee om. Ik geniet omdat zij genieten!

Aangezien de fysiotherapeut er helemaal alleen voor staat voor beide campussen, soms vergezeld door studenten fysio, spring ik vaak eens binnen in zijn lokaal. Daar wonen zo'n 6 tal mannen! Ze zijn super! Geen van hen kan stappen, maar ze zijn steeds enorm goed gezind! Ze kunnen zelfs een beetje Engels!

Al deze mensen hebben enorm weinig en genieten van iedere seconde dat ze aandacht krijgen. De Indische begeleidster bieden enkel de basisbehoeften; eten geven, hen te slapen leggen en hen verschonen, maar liefde en genegenheid krijgt men amper van hen.

Ik zou zoveel meer kunnen vertellen over mijn eerste stage week, maar nu hebben jullie toch al een beetje een beeld van waar ik de komende drie maanden ga vertoeven!

LiefS Tineke!

PS: Bedankt voor jullie lieve reacties!