Happy Valentine's day! Met deze mooie boodschap begroette iedereen ons de hele dag lang. Opnieuw heerlijk ontbijt, 'pannekoeken' + cocosmelk en rijst (Surprise surprise!). Als lunch zijn we gaan eten met Rachel, honey en collega's.. We aten rijst met allerlei verschillende sausen en groenten en spoelden af en toe onze brandende mond met flessen!water. Later op de middag gingen we naar HILARICAS! Een soort festival op de plaatselijke college waar alle andere hogescholen heen komen en bekende Indische filmsterren, zangers,.. de show stelen. Elke hogeschool doet een dans en wat blijkt jongens kunnen hier enorm goed dansen! We kregen een VIP-treathment en mochten helemaal vooraan zitten tussen de 10000den anderen (jongens en meisjes apart)! We werden zelf gefotografeerd, ze moeten duidelijk wennen aan ons wit kleurtje. Na 5 uur show waren we blij dat we terug huiswaarts mochten keren, aangezien we helemaal niets van Tamil verstaan!

PS: Happy Valentine Sammyboy!*

De derde belg is aangekomen, Nathan. Uitstapje naar de stad met de bus. Tim (oncle) voert ons met zijn scooter naar de bushalte, jihaa! De stad een beetje verkent; kleine, kleurrijke & vuile straatjes. Oversteken blijft een avontuur met het chaotische verkeer! De eerste fresh cocosnut gedronken/gegeten,.. niet zo erg mijn ding, maar dat komt wel!

Mijn gastgezin in detail ( na veel misverstanden is het duidelijk)!

We ( Charlotte & ik) gaan ons inschrijven in de sportclub voor 3 maanden zodat we elke dag kunnen gaan zwemmen ( want van het eten gaan we niet vermageren, zetmeel!). Aangezien we hier geen bikini mogen dragen, gingen we opzoek naar een badpak. Hetzelfde rode speedo bakpak met shortje is het geworden , dit was gewoon het enige wat we vonden. Grrr..sexy! Swimmingtime! Wall-E gekeken op Pc van Charlotte!

Nathan is ziek! Diarreee! Gelukkig houden onze maagjes het tot nu toe vol!

Stageplaatsen gaan bezoeken! Eerst naar mijn stageplaats FFC (Families for children), enorm grote voorziening met verschillende campussen. Een van de campussen bezocht met kinderen/volwassenen met een beperking. Schrijnende toestanden! Maar later meer wanneer ik start met de stage. (Zie foto's). Later naar de slums, Charlotte haar stageplaats en dan naar Anakatti (stammen in de bergen, 2 uur rijden) stageplaats van Nathan. Vermoeiende dag aangezien we vaak in de auto hebben gezeten! Bovendien ook onze stagestudenten van de Hindustan college ontmoet die 3 maanden met ons meegaan. Mijn 'partner' is Vicas, een Indiër die lijkt op een Chinees omdat hij afkomstig is uit Noord-India.

Volgende week meer over de eerste stageweek! Liefs Tineke

Het avontuur gaat nu echt van start en begint uiteraard op zaventem. Aan gate 3 staat Charlotte reeds te wachten met haar familie en checken we samen de bagage in. Mijn handbagage 3 kg te zwaar gelukkig maken ze er uiteindelijk geen probleem van! Eerste vlucht richting Frankfurt, slechts een uurtje vliegen dus de gelegenheid om elkaar beter te leren kennen én het klinkt! Een middag rondhangen in de luchthaven van Frankfurt met als hoogtepunten ons bezoek aan de Mc Donalds en meerijden met het 'Free of charge' karretje doorheen heel de luchthaven naar onze gate om richting Dehli te vertrekken! Ongeveer 8 uur vliegen. Mooi vliegtuig, nice indische buurman maar enorm iriteerd tuut geluid. Mijn stoelleuning was kapot met als gevolg dat mijn videoschermpje niet werkte, maar ik enkel die tuut in mijn oortjes hoorde...geen films dus voor mij. Verder lekkere maaltijd in de lucht (kip, curry, rijst ( + vreemd nagerecht), slechts 2 uurtjes slaap en als afsluiter zagen we onze landing in Dehli life op de televisie in het vliegtuig!

Bagageafhalingsband ( of hoe noem je dat?) was al gestopt als wij er toe kwamen, gelukkig stond onze bagage ergens anders mooi opzij gezet. Door de vele controles in de luchthaven deden we er namelijk een lange tijd over om aan onze bagage te raken. Rond 5u30 uur Belgische tijd toegekomen in Dehli, plaatselijke tijd 10u. First thing to do: geld wisselen. € 1 = 61,..roepie. Plots veel geld opzak! Volgende stap op naar ons hotel! Probleem..wat is het adres? Charlotte had alles 3x gekopieerd van onze vluchtgegevens maar dit was ze vergeten.. Toch wel wat miserie om aan internet te geraken, maar gelukt! Ze hadden ons aangeraden een pré-paid taxi te nemen zodat ze ons minder kunnen afzetten. BIj deze onze eerste ervaring met het verkeer in India! Twee rijstroken maar 4 'rijen' auto's naast elkaar. en niet enkel auto's ook ricsha's, brommers, fietsen,.. maken deel uit van het verkeer! Getoeter langs alle kanten! Ook was dit onze eerste aanraking met bedelende kinderen. Waar de taxi stilstond stonden ze meteen voor het raam. Moeilijk hen te blijven 'negeren' maar we deden ons best. De bestuurder deed zelf de deuren vast omdat ze bleven aandringen. Na een rit vol indrukken, aangekomen in ons hotel (mooi!). Tijd voor onze 'Indische' kledij boven te halen! Het hotel lag jammer genoeg te ver van dé stad Dehli om bekende dingen te gaan bezoeken, maar het ook een keerzijde we gingen op stap in het 'echte' Dehli met de motorricsha (= auto in het Indisch)! Heel erg klein autotje met 3 wielen. Enorme ervaring maar wat waren we blij er heel uit te komen:)! We werden geconfronteerd met heuse shoppingcentra naast sloppenwijken (slums) en we werden aan geklamt door kinderen die 'money' wouden en vrouwen met een kleine baby's die geld vroegen om te eten. Hmm... even wennen en erg te zien hoe rijk & arm zo naast elkaar leven. We zien in de shoppingcentra ook dat vele jongeren 'verwesteren' en bv. jeans dragen en de mooie kleurrijke klederdracht verdwijnt bij de jonge stedelingen. 'Westerse' kledij lijkt een teken van rijkdom te zijn. Terug in ons hotel gingen we opzoek naar eten. Onze eerste Indische maaltijd was niet echt een succes! Onze mond stond welliswaar in brand.

Vroeg de oogjes dichtgedaan want om 4 uur mochten we reeds uit ons bedje! Gelukkig hadden we onze eigen wekker gezet, want de wake-up call die ze ons beloofde volgde pas om half 5 terwijl de taxi al stond te wachten om ons naar de luchthaven te voeren. Onze bagage werd boven op de taxi gebonden. Deze taxi was 2x duurder dan de pré-paidtaxi. Er stond ons een vlucht van 4 uur te wachten naar het zuiden van India, Coimbatore. Dé plaats waar we 3 maanden gaan vertoeven. Jammer genoeg zaten we op deze vlucht apart, maar aangezien we niet veel hadden geslapen deze nacht, haalden we deze uurtjes in op de vlieger. Aangekomen in India was het 26°. We trokken meteen onze 'indiase 'kleren aan in de luchthaven en werden opgewacht door de man van Rachel ( onze SAI-India coordinator). Na een gezellige kennismaken met Rachel en honey ( zo noemt zij hem steeds ;)), ontmoetten we ons gastgezin. Amouda & Timothy zijn onze vervangouders voor 3 maanden , wij noemen ze Aunthie & Oncle/Tim. We slapen in een tweepersoonbed en hebben ons eigen badkamertje met Westers toilet en Indiase douche (= emmer). We verkennen de wijk en ook hier leven arm en rijk naast elkaar. Hier komen niet veel blanken/toeristen dus we hebben alweer veel bekijks. We maken kennis met de dagelijkse powercuts, ze zijn vorige week plots van 2 naar 6 uur gestegen. Momenteel is er 9u geen power per dag. Meestal is dit op hetzelfde tijdstip. Na het slechte eten in Dehli waren we voorbereid op het ergste, maar Aunthie verrast ons met erg lekker eten! We eten met ons rechterhand ( wat verwonderend vlot gaat) en speciaal voor ons heeft ze het vandaag nog niet te pikant gemaakt zodat onze maagjes zich kunnen aanpassen.

Ps: Eerste heilige koe gespot!

Zalig geslapen! Rond 7 uur is deze stad opnieuw helemaal wakker en dat hebben we gehoord! We merken dat Indiers het niet te nauw nemen met de tijd; om 10 uur afspreken wordt hier algauw 11uur. Na een korte introductie in de Indische cultuur, was het shoppingtime. Naast immens grote winkels zien we hier ook de kleine indische winkeltjes en vooral 'opdringerige' mannelijke verkopers. . 'I'm just looking, thank you' is ons zinnetje! In de grote winkels gaat iets kopen er vreemd aan toe, ze nemen aan wat je wilt kopen, je betaald op een andere verdieping, krijgt een bonnetje en haalt je koopje af in een ander gebouw apfft.. ! Blij dat Rachel er blij was, want we snapten er niets van! Terwijl in België vijf mensen in een winkel staan zijn dat er in India al snel vijftien voor een even grote oppervalkte. Door het grote bevolkingsaantal probeert men zoveel mogelijk mensen te laten werken, vandaar de vele verkopers en de vreemde jobjes die je hier terugvindt zoals het automatische piepsignaal in de auto dat hier wordt vervangen door een man met een fluitje wanneer je parkeert. Buit = 2 kleedjes en 1 broek. Mijn collectie zal snel worden uitgebreid, daar ben ik gerust in!